….
hiç bu kadar zor olmamıştı seni sevmek.. uzaktayken ne kadar kolaydı değil mi ikimiz içinde? sadece yokluğumuzun acıları kemiriyordu içimizi.. ben sana mekktuplar yazıyordum sessizliğimde,sen de bana haykırışlarını yazıyordun en masum şekilde…
hayatlarımız vardı bize dair,bizden habersiz.. yollarımız hep kesişirdi ama biz görmezden gelirdik , alışmıştık bi kere sessizliklere.. yanaklarımızdan akan yaşlarımız bilirdi sadece ama onlarda lal olmuşlardı çaresizce sürüp giden hayata…
zor diyorum ya seni sevmek.. öyle bildiğin zorluklardan değil ama. adını koyamıyorum hüzün desem değil mutluluk desem tam yakışmıyor sanırım.gözlerine bakıyordum ama anlamlarını gizliyordum derinliklerine.kayboluyordum kimi zamanlar ama hep susuyordum..
