Günlerden ‘Sen’
Mevsimler hangisiydi hatırlamıyorum aslına bakarsan… ama sanırım günlerden yanlızlığın öncesiydi ve yağmur yağmakla,yağmamak arasıydı sen giderken… gözlerinde bu sefer her zaman ki hüzün yoktu ya da bana öyle gelmişti bilmiyorum. Gidiyordun ve ben sana sadece bakıyordum. Gitme bile diyemiyordum sen giderken.
Rüzgar vardı ve ben sebebsiz bir hiçtim rüzgarında… savruluyordum… varlığından yana dönüyordum ama yok oluyordun,yokluğuna doğru yol aldığımda ise bana koşuyordun.
Anlamlar anlamını yitiriyordu. Her kelime sana çıkıyordu nasıl olsa. Nasıl olsa sana benziyordu her nesne ve herşey sen oluyordun bir anda… Bu sefer günlerden sendin!!! Heryere seni işlemiştim bu sefer. Gidersen bile sen olacaktı her şey. Sende anlama bulacaktı her kelime ve bu sefer rüzgar esmicekti.
